Terapiyi bazen hızlı bir çözüm alanı, kriz masası ya da “doğru cevabı” bir uzmandan duymak için gidilen bir yer gibi düşünebiliyoruz. Oysa süreç çoğu zaman sorularla, belirsizliklerle, fark edişlerle ve bunların getirdiği zorlayıcı duygularla kalabilmek üzerinden ilerliyor.
Bunun tek bir reçetesi olmasa da, terapide tek taraflı bir yardım ilişkisinden çok birlikte tutulan bir alanın, kendimize yaklaşmanın yollarının; hızlıca rahatlamaktan çok içteki ihtiyacın görünür olmasına yer açmanın mümkün olduğunu söyleyebiliriz.
Ve en önemlisi, bütün bu fark edişlerle ne yapmayı seçeceğiniz yine size ait ????
Navigasyon