Bağlanma kuramı perspektifinden baktığımızda, çocukluk döneminde bakım verenle kurulan ilişki; bireyin ileriki yaşantısında yakınlığı nasıl deneyimleyeceğini belirleyen temel şablonu oluşturur.
Duygusal olarak tutarsız, mesafeli ya da koşullu sevgi sunan bakım verenlerle büyüyen bireylerde şu örüntülere sık rastlarız:
Burada talep edilen şey yalnızca ilgi değildir.
Aslında kişi şunu duymak ister:
“Buradayım. Gitmeyeceğim. Sen yeterlisin.”
Navigasyon